1- ثواب صدهزار شهید در راه خداست

2- گناهان گذشته و آینده اش بخشید می شود

3- در روز قیامت با مؤمنین محشور شود

4- حساب روز قیامت برای او آسان شود

5- مورد استقبال و مشایعت ملائکه قرار گیرد

6- ثواب حج عمره مقبوله برای او نوشته شود

7- حاجتش برآورده و گرفتاری های او رفع شود

8- بخش پاداش او باشد

9- زائر آن حضرت، زائر حضرت آدم ابوالبشر و حضرت نوح پیغمبر هم می باشد

------

پ ن 1 : منبع: گنج خانواده - سید محسن حجازی زاده -- کتابی است زیبا که در آن مطالبی ناب گردآوری شده --

پ ن 2 : میلاد امیرمؤمنان علی علیه السلام بر همه محبان بخصوص پدران تبریک و و نهنیت باد

حریم یاس ::: سه‏شنبه 25 تیر 1387::: ساعت 10:46 عصر

دل نوشته - مناجات

نشسته ای بر آستان آسمانی دلت و عشق را فریاد می زنی
صدایش میزنی از اعماق وجودت
بارانی بر روی چشمهایت جاریست
میشنوی صدای مرگ ثانیه ها را
میشنوی صدای تولد فردا را
بی قراری …
دعا می کنی ای کاش هیچگاه چشم بر این فانی باز نمی کردی
دعا می کنی که ای کاش با مرگ ثانیه ها، مرگ تو نیز از راه می رسید
فرازهای دعای کمیل، نیایش های علی را در سینه ات می شنوی که ” الهی و من لی غیرک ”
دنبال چاهی در درونت می گردی تا او را همدم خود کنی
نخلستان های وجودت خشکیده اند و نور الهی را کمرنگ می بینی
باز یاد فرازی می افتی که فاغث یا غیاث المستغیثین
میدانی و باور داری که کسی جز او همراه و کمک حالت نیست
نمی دانی آن بالا، بالای هفت آسمان آبی، آنجا که قشنگترین ها را میتوان دید در زهن و دل خدا چه می گذرد…!
برایت چه سرنوشتی را رقم می زند؛ آنقدر گنه کاری که نمی تواند از گناهانت چشم بپوشد !
دلی شکسته داری و امیدت فقط به همین است که کاش این بار هم از خطاهایم چشم بپوشی
و دستانم را بگیری و بلندم کنی و تا انتهای جاده زندگی در کنارم باشی
بنده ایم و ممکن الخطاء، ولی تو کریمی و ارحم الراحمین
ای تنها امید همه نا امیدان
یا سبوح یا قدوس

------------

پ.ن : بی قراری ... التماس دعا

حریم یاس ::: پنجشنبه 20 تیر 1387::: ساعت 2:13 عصر

 به دنبال تزلزل در عرصه داخلی رژیم صهیونیستی و زمزمه های مربوط به انتخابات زودهنگام، چندی است رسانه های اسراییلی مرتبا به انعکاس اختلافات سیاسی درونی این رژیم می پردازند. در حالی که اسراییلی ها مشغول مذاکرات بی ثمر با فلسطیینان هستند، ایهود باراک وزیر دفاع، وزرای حزب کادیما را به مانع تراشی بر سر راه آرام سازی با فلسطینیان متهم ساخته و انگیزه این کار را به درگیری های مربوط به جانشین احتمالی نخست وزیر اسراییل نسبت داده است. از آن سو حزب کادیما ساکت نمانده وباراک را به درشت خویی در داخل وسازش در خارج متهم ساخته است. حتی ایهود اولمرت نخست وزیر ورشکسته اسراییل از این معرکه بدور نمانده و در جلسه هیات دولت خطاب به باراک گفته است: این تو هستی که مانع عملیات نظامی مورد نظر دولت در غزه می شوی و اختلافات حزبی ربطی به تصمیم گیری های امنیتی ندارد.
البته اختلافات سران اسراییل فراتر از مناقشات حزبی وسیاسی است. آن گونه که برخی تحلیلگران اسراییلی هم اذعان کرده اند رژیم صهیونیستی در مقابله با چالش های پیرامونی ناکام مانده وهنوز نتوانسته است به تعبیر خود با معضل تروریسم(مقاومت) کنار بیاید. سیاست مجازات دست جمعی و مشت آهنین که مدت هاست علیه فلسطینی ها اعمال می شود، نتوانسته است مقاومت آنان را تضعیف کند واز طرفی دولت اولمرت جهت گام نهادن در روند سازش که مورد تاکید آمریکا وغرب می باشد بسیار ناتوان ظاهر شده وهمچون سلف خود شارون، قادر به اتخاذ تصمیمات تلخ واستراتژیک (همچون عقب نشینی از باریکه غزه) نمی باشد. منتقدان داخلی اسراییل بر این باورند که دولت اولمرت حتی در اقدامات نظامی خود سیاست و هدف مشخصی ندارد. توجیه ابتدایی دولت آن است که با انجام حملات نظامی به نوار غزه قصد متوقف ساختن حملات موشکی فلسطینی ها را دارد، اما در عمل اولمرت موفق به ایجاد بازدارندگی علیه فلسطینی ها نشده است.
از طرفی گروهی از رهبران راستگرای اسراییل از ضرورت انجام عملیات گسترده در نوار غزه وگاه اشغال مجدد این منطقه سخن می گویند، اما روشن است که این ایده به معنای بازگشت به معادلات دوران پیش از طرح جداسازی وحتی دوره پیش از توافقات اسلو می باشد که در صورت تحقق، برای رژیم صهیونیستی تبعات سنگینی به دنبال خواهد داشت.
رسانه های داخلی اسراییل موضعگیری های شتابان وگاه متناقض راستگرایان صهیونیستی را حاکی از آشفتگی سیاسی وامنیتی در داخل این رژیم می دانند. در حالی که مخالفان چپگرای آن ها از آرام سازی وآتش بس با فلسطینی ها دم می زنند وبه توصیه های بوش مبنی بر تحرک روند سازش نظر دارند، زمزمه هایی از سوی تندروهای دست راستی به گوش می رسد که راهکار نظامی موجب تضعیف ویا نابودی حماس شده و راه را برای بازگرداندن غزه به دولت خودگردان فراهم می سازد. صرف نظر از اختلافات وتناقضات سیاسی، رسانه های صهیونیستی بر نکته دیگری هم انگشت نهاده اند که در اعتبارات میدانی خلاصه می شود. در شرایط فعلی وبه ویژه پس از شکسته شدن اسطوره ارتش اسراییل در جنگ سی وسه روزه در تابستان ????، چندان شور وعلاقه ای از سوی ارتش نسبت به عملیات نظامی فراگیر دیده نمی شود. ارتش اسراییل نوار غزه را به مثابه باتلاقی می نگرد که ورود در آن ممکن است آسان باشد، اما خروج از آن کار ساده ای نیست. حتی در عملیات های محدود عمدتا از عناصر جوان ارتش استفاده می شود و افسران سابقه دار رغبتی به شرکت در عملیات نظامی نشان نمی دهند. این نگرش نشان می دهد که ارتش اسراییل پس از دو سال بازسازی وآموزش، هنوز اعتماد به نفس کافی جهت انجام ماموریت های بزرگ نیافته است. شاید به همین دلیل بود که اسراییل نهایتا پیشنهاد آتش بس شش ماهه با جنبش حماس را پذیرفت.
گابی اشکنازی رییس ستاد ارتش اسراییل به روشنی از این نقیصه پرده برداشته ودر دفاع از نیروهای نظامی تحت امر خود می گوید: مردم اسراییل نباید از ارتش انتظار معجزه داشته باشند واساسا انجام عملیات بزرگ بدون دادن قربانی وتحمل خسارت های بزرگ ممکن نیست!
نتیجه طبیعی این اظهارات آن است که ارتش صهیونیستی حداقل در کوتاه مدت نه تنها توان اشغال مجدد باریکه غزه را ندارد، بلکه آماده عملیات هجومی گسترده در این منطقه هم نمی باشد. از این جاست که اختلافات سیاسی هویدا شده ورقبای سیاسی به تبادل اتهام به یکدیگر می پردازند وبه نحوی تلاش می کنند از زیر بار مسئولیت ناکامی ها شانه خالی کنند.
این در حالی است که زمانی فشار وتهدیدات خارجی موجب وحدت درونی اسراییلی ها می شد، اما در شرایط فعلی وبا تحمل شکست های سنگین خارجی وتزلزل فزاینده داخلی ، به نظر می رسد حتی فرضیه «توهم توطئه» هم برای اسراییل کارساز نیست.
شاید به همین دلیل است که یکی از تحلیلگران نظامی اسراییلی با زیرکی خاصی گفته است: تئوری امنیتی بن گوریون که حدود شصت سال پابرجا بود اکنون فروپاشیده است. دیگر کسی در اسراییل نمی تواند از تئوری بازدارندگی وفیصله دادن معرکه دفاع کند، چون حداقل دو مصداق بارز یکی در جنگ دوم لبنان ودیگری در مقابله با مقاومت فلسطین وجود دارد که تئوری های امنیتی اسراییل را درهم شکسته است.
در همین راستاست که یکی از وزرای اسراییلی ضمن اعتراف به شکست های رژیم صهیونیستی، با صراحت می گوید: اگر توانسته بودیم در مقابل کاتیوشاهای حزب الله بازدارندگی ایجاد کنیم، به همان ترتیب اکنون قادر بودیم مانع پرتاب موشک از سوی حماس شویم!

----

وبلاگ محمد مهدی اژدری

حریم یاس ::: دوشنبه 10 تیر 1387::: ساعت 11:19 صبح

باغبان هستی:

مادر، ای لطیف ترین گل بوستان هستی، ای باغبان هستی من، گاهِ روییدنم باران مهربانی بودی که به آرامی سیرابم کند. گاهِ پروریدنم آغوشی گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بیماری ام، طبیبی بودی که دردم را می شناسد و درمانم می کند. گاهِ اندرزم، حکیمی آگاه که به نرمی زنهارم دهد. گاهِ تعلیمم، معلمی خستگی ناپذیر و سخت کوش که حرف به حرف دانایی را در گوشم زمزمه می کند.

گاهِ تردیدم، رهنمایی راه آشنا که راه از بیراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتی خلقتی، تو لبریز از عظمتی؛ تو را سپاس می گویم و می ستایمت.

خشم لبریز از مهربانی:

مهربانی و لطافت مادر را بارها یاد کرده ایم و ستوده ایم، ولی من، لحظه های ناب خشم و قهر او را نیز می ستایم؛ لحظاتی که پایم در راه می لغزید و سوی بیراهه می رفتم؛ لحظاتی که دست به خطا می بردم و از سر جهل راه عصیان پیش می گرفتم. نه به کلام او دل می سپردم و نه به نگاه زنهار زده اش وقعی می نهادم. سر در جیب جهالت فرو کرده، راه خود می رفتم و او چون کوهی سترگ، راه بر من می بست. چون رودی خروشان می خروشید، آن گونه که خود را خردتر از آن می دیدم که نافرمانی کنم و چه زود پرده جهالتم دریده می شد و چشم دلم گشوده، و می دیدم که با آن خشم لبریز از مهربانی اش، چگونه راه مرا بر پرتگاه خطا بسته است و آن گاه، فروتنانه به سپاسش می نشستم.

قدرت مندی و جدیت:

به همان اندازه که مهربانی و لطافت مادر قابل ستایش است، قدرت مندی و استواری او در راه تربیت صحیح کودک نیز قابل تحسین، و شایسته ستایش است. مادر فهمیده و دانا، با جدیت از مشاجره با کودک و یا کوتاه آمدن در مورد خواست های نا به جای او دوری می کند و با قدرت مندی، راه او را بر خطا می بندد و این، بهترین راه برای حفظ سلامت جسمی و روحی کودکی است که نه خوب و بد را می شناسد و نه می تواند بفهمد و بشناسد.

گام به گام رو به سعادت:

مادر مسلمان، در کنار همه محبت های مادرانه و عاطفه بی پایانی که خداوند به او بخشیده، چون راهنمایی است که کودک را از همان ابتدا با اصول اسلامی آشنا می کند. او با نقل داستان های واقعی یا تخیلی، تذکر گام به گام و بیان کودکانه از واقعیت ها و بایدها و نبایدها، کودک را با رفتاری مطلوب و اسلامی پرورش می دهد، آن گونه که این رفتارها از همان آغاز کودکی در وجود کودک برجسته می شود. چنین مادرانی که راه سعادت را بر روی فرزندان خود می گشایند، شایسته تحسین و پاداش الهی هستند.

عظمت مقام مادر:

در قانون خلقت، هرچه مقام آفریده ای بالاتر است، وظایف او هم سنگین تر می شود. در این میان، زن که به عنوان انسان، جانشین خدا در زمین و به عنوان مادر، پرورش دهنده افراد جامعه بشری است، از مقام بلند و والایی برخودار است. آیت الله جوادی آملی، در مورد عظمت مقام مادر و وظایف او چنین می نویسد: «یک سلسله مسئولیت های پرورشی به عهده مادر است که مرد از آن محروم است. زن حداقل سی ماه یک سری مسئولیت هایی دارد که مرد ندارد. در این سی ماه که کودک مستقیماٌ از مادر تغذیه می کند، مادر مسئول حفظ دو نفر است؛ یکی برای خود و دیگری برای کودک. آیا این عظمت زن نیست؟ این مسئولیتی نیست که ذات اقدس الهی به زن داده است که به زن فرمود: مسئولیت در حفظ اندیشه ها، افکار و عقاید بیش از مرد است. تو مسئول دو نفری. از این رو مواظب افکار و اندیشه هایت باش؛ زیرا که بسیاری از مسائل، از راه اندیشه به فرزند می رسد».

تعالی اندیشه در مادر:

حساسیت مقام زن و دشواری وظایف او، و سنگینی اموری که در خلقت بر عهده او نهاده شده، بسیار دشوار و در عین حال ظریف و دقیق است. توجه مادران به این وظایف حساس، باعث سلامت جامعه بشری است. استاد جواد آملی در این باره چنین می نویسد: «اگر مادری بداند که اندیشه های او در کودک اثر می گذارد، اندیشه ها و بینش های خود را تعالی بیشتری می بخشد، وظیفه مادری تنها این نیست که با وضو بچه را شیر بدهد و (یا هنگام شیر دادن) «بسم الله» بگوید که اینها امور ظاهری و عبادت های ظاهری است؛ بلکه دین می فرماید: مواظب اندیشه های خودت نیز باش».

تجلیل ویژه از مادر:

خداوند در جای جای قرآن کریم، به تکریم و احترام پدر و مادر و احسان به آنها سفارش و در مواردی، احسان به والدین را در کنار عبادت حق ذکر می کند. ولی با همه این توصیه ها، در جایی که از زحمات آن دو یاد می کند، تنها از دشواری هایی که مادر تحمل کرده نام می برد و می فرماید:« ما انسان را سفارش کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند، (خاصه مادر) زیرا مادرش (بار وجود) او را به سختی حمل کرده و به سختی فرو نهاده است.» بله آن جا که سخن از سختی ها و زحمات است، خداوند نام مادر را به صورت مخصوص بیان می دارد تا بلندای حق او بر فرزند، آشکار گردد.

بلندای مقام مادری:

استاد جوادی آملی درباره توجه و اهتمام زنان به امور خانواده و وظیفه حساس مادران می فرماید: «مبادا  ارزش های مادی و عادی، مقام والای مادری را به دست نسیان بسپارد و آن را کمتر از سمت های دیگر وانمود کند و خانه داری و مدیریت داخلی خانواده که رکن اصیل جامعه اسلامی است، کم رنگ گردد».

منزلت رفیع مادر:

حساسیت وظایف مادر به قدری والا و دقیق است که توجه یا عدم توجه به آن، تأثیر آشکار و عمیقی بر آینده کودک و جامعه می گذارد. در حقیقت، مقام مادری پستی کلیدی در جامعه است.

استاد جوادی آملی در مورد مقام مادر می فرماید: «نه اعضای خانواده مجازند مقام شامخ مادری را تنزل دهند، نه افراد جامعه می توانند منزلت رفیع مدیریت داخلی خانه را سبک تلقی کنند، نه نظام حکومتی و سیستم اداره جامعه حق دارد از بهای لازم آن غفلت یا تغافل کند، و نه خود زنان مأذونند که از شناخت چنین جایگاه رفیعی جاهل بوده و یا تجاهل نمایند.»

دعا برای والدین:

خدای متعال در کتاب آسمانی اش، قرآن کریم، در چهار مورد احسان و اکرام والدین را بلافاصله بعد از توحید و عبادت خود ذکر کرده که این نشان دهنده تأکید بر وجوب احترام و احسان به والدین و بزرگ داشت مقام آنان است. افزون بر این، در موارد چندی نیز مؤمنان را به دعا در حق والدین و طلب آمرزش برای آنان توصیه کرده است. ما نیز در این روز بزرگداشت مقام مادر، دست به  دعا بر می داریم و از خدای یگانه برای همه مادران مهربان برکت، رحمت و عزت می طلبیم.

گاه نیازمندی:

مادران اسوه های فداکاری، جلوه های صبوری و آینه های بردباری اند که کودک را از آغاز بودنش در آغوش پر مهر خویش گرفته و در پناه حمایت خود می پرورانند. لحظه ای از فکر کودک خود غافل نمانده و اندکی بی توجهی به او روا نمی دارند. چه زیباست اگر چنین اسوه های صبوری و فداکاری را، گاهِ پیری که نیازمند حمایت و هم یاری اند، با مهربانی و رحمت بپذیریم، دست یاری به سویشان بگشاییم، و مقام بلندشان را پاس داریم.

----

منبع : irib.ir

حریم یاس ::: سه‏شنبه 4 تیر 1387::: ساعت 1:59 عصر

حریم یاس ::: چهارشنبه 15 خرداد 1387::: ساعت 6:53 عصر